We moeten en zullen het leuk hebben, zeker met Oud en Nieuw. Wim Kan dwong zichzelf ieder jaar om er een heerlijk avondje van de maken, met pluche en poedersuiker. Nieuwsgierig naar de mens achter de clown reisde Laura van Dolron naar Myanmar (Birma), waar Wim Kan jaren in krijgsgevangenschap doorbracht. Van Dolron: ‘Wim Kan moest grappig zijn van zichzelf en ging daar jaren bijna aan onderdoor, dat ontroert me.’ Voor haar eigen conference grijpt ze terug op Kans show uit 1976, haar geboortejaar. Welke grappen werken nog en wat vertelt dat over toen en nu?

Laura van Dolron (1976) schrijft, regisseert en speelt in haar eigen voorstellingen. Intieme voorstellingen over de wereld om ons heen, waarin vragen en antwoorden over elkaar heen buitelen, en hard lachen en hard nadenken elkaar voortdurend afwisselen. Haar werk is balsem voor de ziel en kauwgom voor de hersenen: slim, grappig en ontroerend. De afgelopen jaren veroverde Van Dolron de Nederlandse podia in hoog tempo. Ze ontving onder meer de Eric Vosprijs 2008, de Charlotte Köhlerprijs 2007 en de BNG Nieuwe Theatermakersprijs 2007. Laura van Dolron is als theatermaker verbonden aan Frascati. Bij het Nationale Toneel heeft zij haar eigen productiekern: In Goed Gezelschap van Laura.