Wegens groot succes nog eenmaal terug in Frascati: Willem de Wolf's bejubelde monoloog over Egeon Krenz (Duitsland 1937).

Toneelspeler en schrijver Willem de Wolf is gefascineerd door ‘tweede mannen’, al sinds zijn communistische jeugd in Groningen. Zelf is hij ook lange tijd aangever geweest, eerst voor Ton Kas in het legendarische duo Kas & De Wolf, later voor anderen, zoals Lineke Rijxman in het weergaloze Hannah & Martin een paar jaar geleden. De Wolf onderbrak zijn toneelcarrière voor een studie Germanistiek, die hij afsloot met deze  bejubelde toneelmonoloog over Egon Krenz.

Krenz werd al op 35-jarige leeftijd door zijn politieke vader Erich Honecker als opvolger benoemd. Vervolgens moest hij 17 jaar wachten en van onbesproken gedrag blijven. Als Krenz uiteindelijk aan de macht komt, wordt hij al na anderhalve maand afgezet, omdat de Berlijnse Muur valt. Voor De Wolf belichaamt Krenz de carrière die maar niet wil worden zoals die van je voorganger. Nooit zo licht, zo comfortabel, zo klaar, zo gearriveerd. Het leven dat altijd wacht op een startschot. Krenz, de gedoodverfde opvolger is een voorstelling over de ambities, de loyaliteitsproblemen en de frustraties van degene achter de schermen; van de altijd parate plaatsvervanger en de veelbelovende zoon.

uit de pers: Krenz hoort tot het mooiste wat ik in het afgelopen seizoen heb gezien (Loek Zonneveld -de Groene Amsterdammer)

‘Zijn strijdbare conclusie maakt hem uiteindelijk toch een kopman, en dit een van de belangwekkendste voorstellingen van het seizoen.’ – Het Parool

Juryverslag Theaterfestival 2012

Willem de Wolf maakte het pareltje van deze selectie: een (auto)biografische terugblik op de
idealen én de verstarring van het communisme. Met niet meer dan een paar foto’s licht het
nieuwe Nederlandse lid van De Koe het geval Egon Krenz uit. Krenz was de eeuwige tweede
onder Honecker in de DDR, en zag uiteindelijk als kersverse staatsleider de Muur vallen. Wat
wij daarmee te maken hebben? Krenz is niet alleen de Bildungsgeschiedenis van De Wolf zelf,
maar ook die van Europa: de kroniek van een vergeten alternatief. Met zijn doordachte pen,
maar ook met zijn authentieke persoonlijkheid op scène blijkt De Wolf een van de fijnste
recente aanwinsten voor de Vlaamse podiumkunsten. Zo ontwapenend, zo wereldwijs, zo vol
noodzaak zie je theater zelden gemaakt worden. De jury viel voor Krenz als één blok.