Verboden liefdes zijn van alle tijden. Een van de meest complexe is zonder twijfel die tussen een volwassene en een jonge puber. In Een lolita spelen Els Dottermans en Frank Focketyn twee nauw met elkaar verbonden monologen. Zij is een vrouw die terugkijkt op haar relatie als jong meisje met een oudere man. Hij blikt terug op een even ongrijpbare, schuldige als paradijselijke tijd. De titel verwijst naar Vladimir Nabokovs roman Lolita (1955), over de relatie tussen een volwassene en een tiener. Het boek doet al meer dan een halve eeuw stof opwaaien en Nabokovs titelheldin is het archetype geworden voor een meisje in de levensfase van ontluikende seksualiteit.

Julie Vanden Berghe (BE, 1981) volgde de Regieopleiding van de Amsterdamse Theaterschool en voerde eerder fraaie regies bij Frascati. Messen in Hennen en Het meisje dat te veel van lucifers hield staan velen nog op het netvlies. Zij sloeg inmiddels haar vleugels uit en werkt nu ook bij NTGent en Münchner Kammerspiele.

‘Door Van den Berghes heldere regie en het knappe spel van Dottermans en Focketeyn weet NTGent Nabokovs verhaal een nieuwe, universele lading te geven.’ - Trouw

Een lolita is een intense voorstelling, zwaar en vederlicht zoals het onderwerp. Een theaterhit in wording. (…) Een lolita wiegt op een prachtig, ingetogen ritme. Het is intens, intimistisch theater met de ziedende kracht van kamermuziek. (****) – Geert van der Speeten, De Standaard

Voor de vertolking van Lolita door Els Dottermans bestaat slechts één woord: verbluffend. Johan Thielemans, Cobra.be (*****)

De poëzie van de melancholie (****) Jan-Jakob Delanoye, Cutting Edge