Een gezin dat wordt bijeengehouden door gefnuikte ambities zoekt zijn toevlucht in een ver, vreemd land. Maar onvermijdelijk komt het besef dat ook  in Zuid-Afrika de lucht schraal is, de grond hard en het leven zwaar. Dit land biedt geen zonovergoten zwembadideaal maar een bezorgd bestaan in het white trash-caravanpark. Geïnspireerd door onder andere Eugene O’Neills drama Long day’s journey into night maakt Dood Paard een stuk over afkeer en verbondenheid, over de gevangenis die werkelijkheid heet en over een elementaire levenskracht die tot op het allerlaatst blijft bestaan. Wat er vandaag niet is, dat kan morgen toch nog komen…

‘In vorm en spel is dit Dood Paard op z’n best’ – Het Parool

Elke voorstelling van het Amsterdamse theatergezelschap Dood Paard is een uitdrukkelijke poging van de spelers om zich tot de wereld van nu te verhouden. Of het nou om Shakespeare, Rob de Graaf of een zelfgemaakte tekstcollage gaat, de vragen die gesteld worden zijn altijd deze: wat weten we, waar staan we en wat vinden we? Eerder speelde Dood Paard onder meer de succesvolle voorstellingen Reigen van Arthur Schnitzler, Freetown van Rob de Graaf, Answer Me van Gerardjan Rijnders, Othello (bye bye) van William Shakespeare en De Perzen van Aeschylus. 

‘Een geile cirkel van lust en plezier… Kuno Bakker, Gillis Biesheuvel en Manja Topper spelen alsof ze van geiligheid niet meer weten hoe te stoppen met schmieren, grappen of krijsen. Gastacteurs zijn de jonge Thirsa van Til en Warme Winkelman Vincent Rietveld. Met zijn vijven spelen ze zonder uitzondering tien lollige, waarvan een paar uitzinnige, seksdates.’ – De Volkskrant over REIGEN ad lib